حديث عاشقي

حدیث (2) امام صادق عليه  السلام :

اَلمُفَوِّضُ أَمرَهُ إلَى اللّه  فى راحَةِ الأَبَدِ وَالعَيشِ الدّائِمِ الرَّغَدِ وَالمُفَوِّضُ حَقّا هُوَ العالى عَن كُلِّ هَمِّهِ دُونَ اللّه  تَعالى؛

كسى كه كارهاى خود را به خدا بسپارد همواره از آسايش و خير و بركت در زندگى برخوردار است و واگذارنده حقيقى كارها به خدا، كسى است كه تمام همّتش تنها بسوى خدا باشد.

مصباح الشريعة، ج1، ص175، ح83

حدیث (3) امام على عليه السلام :

مَن أَصلَحَ فيما بَينَهُ وَبَينَ اللّه  أَصلَحَ اللّه  فيما بَينَهُ وَبَينَ النّاسِ؛

هر كس رابطه اش را با خدا اصلاح كند، خداوند رابطه او را با مردم اصلاح خواهد نمود.

بحارالأنوار، ج71، ص366، ح12

حدیث (4) رسول اكرم صلى  الله  عليه  و  آله :

إنَّ اللّه  لايَنظُرُ إلى صُوَرِكُم وَلا إلى أَموالِكُم وَإنَّما يَنظُرُ إلى قُلُوبِكُم وَأَعمالِكُم؛

خداوند به شكل شما و اموال شما نگاه نمى كند بلكه به دلها و اعمال شما توجه مى نمايد.

امالى طوسى، ج1، ص536، ح1162

حدیث (5) امام على عليه  السلام :

طُوبى لِمَن أَخلَصَ لِلّهِ عَمَلَهُ وَعِلمَهُ وَحُبَّهُ وَبُغضَهُ وَأَخذَهُ وَتَركَهُ وَكَلامَهُ وَصَمتَهُ وَفِعلَهُ وَقَولَهُ؛

خوشا به سعادت كسیكه عمل، علم، دوستى، دشمنى، گرفتن، رها كردن، سخن،سكوت ،كردار و گفتارش را براى خدا خالص گرداند.

تحف العقول، ص 100

حدیث (6) امام على عليه  السلام :

مَن تَرَكَ لِلّهِ سُبحانَهُ شَيئا عَوَّضَهُ اللّه  خَيرا مِمّا تَرَكَ؛

هر كس به خاطر خداى سبحان از چيزى بگذرد، خداوند بهتر از آن را به او عوض خواهد داد.

غررالحكم، ج5، ص395، ح8909

حدیث (7) رسول اكرم صلى  الله  عليه  و  آله :

اَللّهُمَّ ارزُقنى حُبَّكَ وَحُبَّ مَن يُحِبُّكَ وَحُبَّ ما يُقَرِّبُنى إلى حُبِّكَ وَاجعَل حُبَّكَ أَحَبَّ إلَىَّ مِنَ الماءِ البارِدِ؛

خدايا روزى كن مرا محبّت خودت و محبّت دوستدارانت را و محبّت آنچه مرا به تو نزديك مى كند و محبّت خودت را نزد من از آب خنك محبوب تر گردان.

محجة البيضاء، ج8، ص5

حدیث (8) رسول اكرم صلى  الله  عليه  و  آله :

لَيسَ مِن عَبدٍ يَظُنُّ بِاللّه  خَيرا إلاّ كانَ عِندَ ظَنِّهِ بِهِ؛

بنده اى نيست كه به خداوند خوش گمان باشد مگر آن كه خداوند نيز طبق همان گمان با او رفتار كند.

بحارالأنوار، ج70، ص384، ح42

حدیث (9) رسول اكرم صلى  الله  عليه  و  آله :

مَن أخلَصَ لِلّهِ أربَعينَ صَباحا ظَهَرَت يَنابيعُ الحِكمَةِ مِن قَلبِهِ عَلى لِسانِهِ؛

هر كس چهل روز خود را براى خدا خالص كند چشمه هاى حكمت از قلب وى بر زبانش جارى مى شود.

نهج الفصاحه، ح 2836

حدیث (10) امام صادق عليه  السلام :

مَنِ استَخارَ اللّه  راضِيا بِما صَنَعَ اللّه  لَهُ خارَ اللّه  لَهُ حَتما؛

هر كس از خدا خير بخواهد و به آنچه خدا خواسته راضى باشد، خداوند حتما براى او خير خواهد خواست.

كافى، ج8، ص241، ح330

حدیث (11) حضرت زهرا سلام الله علیها:

نَحنُ وَسیلَتُهِ فِی خَلقِه وَ نَحنُ خاصَّتُه وَ مَحَلُّ قُدسِه وَ نَحنُ حُجَّتُه فی غَیبِه وَ نَحنُ وَرَثَهُ أنبیائِه؛

ما اهل بیت رسول خدا(ص) وسیله ارتباط خدا با مخلوقاتیم ما برگزیدگان خداییم و جایگاه پاکی ها، ما دلیل های روشن خداییم و وارث پیامران الهی

شرح نهج البلاغه لابن ابی الحدید، ج16 ، ص211

حدیث (12) پیامبر اکرم (ص):

لا تَخَفْ فِي اللَّهِ لَومَةَ لائمٍ.

در راه خدا از ملامت و نكوهش ملامتگران نترس.

معانى الأخبار، ص 335

حدیث (13) پیامبر اکرم (ص):

إیّاکَ أن تَمنَعَ فی طاغةِ اللهِ فَتُنفُقَ مُثلَیهِ فی مَعصیةِ اللهِ.
از خرج کردن در راه طاعت خدا دریغ مکن وگرنه دو برابرش را در راه معصیت او خرج خواهی کرد

بحار الانوار ج75 ص32

حدیث (14) پیامبر اکرم (ص):

إنَّ أحَبَّ النّاسِ إلَى اللَّهِ يَومَ القِيامَةِ أطوَعُهُم لَهُ

روز قيامت محبوب‏ترين آدميان نزد خداوند فرمان‏برترينِ آنها از او است

الكافى - ج 5 - ص340

حدیث (15)  امام هادى(عليه  السلام):

مَن أطاعَ الخالِقَ لَم يُبالِ سَخَطَ المَخلوقينَ.

كسى كه از خدا اطاعت مى‏كند، از خشم مردم باكى ندارد.

بحارالأنوار - ج 71 - ص 182

حدیث (16)  پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله:

خَصلَتانِ ليسَ فَوقَهُما مِنَ البِرِّ شَيءٌ الإيمانُ بِاللّه و النَّفعُ لِعبادِ اللّه

دو خصلت است كه هيچ كار خوبى بالاتر از آن دو نيست : ايمان به خدا و سود رساندن به بندگان خدا.

میزان الحکمة، ج 5 ، ص 502
 

حدیث (17)  پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله:

مَنِ استَعمَلَ غُلاماً فی عِصابَةٍ فیها مَن هو أرضَی لِلّهِ مِنهُ فَقَد خانَ اللهَ.
هر که از بین گروهی، کسی را به کار گمارد در حالیکه در بین آنها خدا پسندتر از او وجود داشته باشد به خدا خیانت کرده است

بحار الانوار ج23 ص75

حدیث (18)  امام حسین (عليه  السلام):

مَن حاوَلَ اَمراً بمَعصِیَهِ اللهِ کانَ اَفوَتَ لِما یَرجُو وَاَسرَعَ لِمَجئ ما یَحذَرُ
آن که در کاری که نافرمانی خداست بکوشد امیدش را از دست می دهد و نگرانیها به او رو می آورد.

(بحار الانوار ، ج 3 ، ص 397)